ortahisar masaj salonu - mutlu son

Adım Seda. İnsanlar bana başka şeyler diyor. Çoğu zaman ismimi bile sormazlar. Onlar için ben sadece "bir hayat kadınıyım." Ama bu mesleği seçmedim, sadece başka seçeneğim kalmadı.

Ortahisar’ın arka sokaklarında, fazla dikkat çekmeyen bir masaj salonunda çalışıyorum. İçeride her şey sessizdir; dışarıdaki kalabalığın bana ait olmayan sesi içeri girmez. Günler birbirini kovalarken, ben de duygularımı susturmayı öğrenmişim. Ama o gün… O gün bir şey farklıydı.

Odaya giren adam sessizdi. Gözlerinde yorgunluk vardı ama bakışlarında alışkın olduğum o şey… o yoktu. Masaj boyunca konuşmadık. Ellerimle vücudundaki gerginliği çözerken, sanki kendi içimde bir şeyler de çözülüyordu. Her zaman olduğu gibi son soruyu gözlerimle sordum. O sadece başını iki yana salladı ve “Teşekkür ederim,” dedi.

Bana teşekkür eden çok az insan olmuştur. O an, sadece bedenimle değil, varlığımla bir değer gördüm.

O gece aynaya baktım. Gözlerimin altında yılların yorgunluğu, dudaklarımda ise garip bir tebessüm vardı. Belki hâlâ buradayım, hâlâ bu mesleğin içindeyim ama…
İlk defa uzun zamandır unuttuğum bir şeyi hissettim: İnsan olduğumu.